Gemeenschap Cenacolo - Officiële Nederlandstalige Site

Supe, 23-26 oktober 2025

"ONZE WARE BESTEMMING IS GETRANSFORMEERD TE WORDEN DOOR LIEFDE "

Paus Franciscus

 

Dag iedereen,

 

We schrijven jullie om te delen over deze prachtige dagen van ontmoeting tussen ouders en kinderen van de Fraterniteit van Supe, en om de Heer te danken voor deze negen jaar van op weg gaan, van trouw en van de bloei van de woestijn!

Vorige week kwam don Massimo Poldo vanuit Mexico bij ons om de dagen voorafgaand aan de viering samen door te brengen, een prachtige tijd van luisteren, delen, biechten en werken. Het bezoek van onze priesters is altijd een geschenk, het geeft ons motivatie, enthousiasme en het verlangen om ons parcours voort te zetten.

 

Er arriveerde ook een prachtige groep families uit Colombia, sommigen uit Ecuador, die we met veel vreugde verwelkomden vanaf het vliegveld, samen met de zusters en missionarissen van "Rayo de Luz", en die we begeleidden tijdens de dagen van de bijeenkomst. Ook trouwe families uit Lima sloten zich bij ons aan, sommigen uit Puerto Maldonado, sommigen uit Pucallpa.

 

De eerste dag was exclusief gewijd aan de ouders. We begonnen met een Rozenkrans, al wandelend, terwijl we luisterden naar en deelden over een prachtige catechese van Moeder Elvira. De catechese ging over het belang van samen op weg gaan, het begeleiden van de kinderen, luisteren naar het leven en vertrouwen in de Gemeenschap. De dag werd afgesloten met een Heilige Mis, die ons in een sfeer van gebed en luisteren plaatste om de harten van de ouders voor te bereiden op de ontmoeting met hun kinderen.

 

's Middags, na een heerlijke lunch en een paar grapjes van Hugo en Ernesto, waar iedereen hartelijk om moest lachen, baden we samen het Kroontje van de Goddelijke Barmhartigheid en luisterden we vervolgens naar de ouders. Een moment van oprecht delen en openheid van hart.

 

De verrassing kwam tegen de avond, toen Hugo de ouders vertelde dat we allemaal in stilte naar de Fraterniteit zouden gaan om de jongens te begroeten. We arriveerden tijdens hun gebedstijd. De ouders waren erg geëmotioneerd en blij.

 

We kwamen aan in Supe terwijl alle jongens de Heilige Rozenkrans voor het heilig Sacrament van Jezus baden in de nieuwe kapel. Aangekomen in de woestijn en van veraf die enorme kapel op het zand en een strook groen eromheen zien terwijl de zon ondergaat, was werkelijk een natuurschouwspel... het leek alsof de woestijn slechts dor was, maar het leven en de sfeer die er heersten gaven kleur en smaak aan alles.

 

Aan het einde van het gebed zei don Massimo tegen de jongens dat ze zich moesten omdraaien. Voor iedereen was het een moment van tranen en knuffels, blikken en een stilte die boekdelen sprak. Ter afsluiting van deze mooie dag aten we allemaal pizza. Het was prachtig om te zien hoe de jongens rondrenden, serveerden en druk bezig waren, en hoe de ouders verbaasd en verbijsterd waren.

 

Zaterdag brachten we de volledige dag door in de Fraterniteit, te beginnen met gebed en een bezoek van pater Lorenzo, een priester van de Operatie Mato Grosso, die een van zijn jongeren kwam bezoeken die in de Fraterniteit van Supe woont. Het is altijd geweldig om andere groepen in de Kerk te ontmoeten en met hen in contact te komen die, net als wij, met jongeren werken – een prachtig geschenk van de Heilige Geest. Pater Lorenzo concelebreerde de Heilige Mis, samen met pater Manuel, een priester en goede vriend van de Fraterniteit, een spirituele aanwezigheid die elke week naar onze jongens luistert, hen begeleidt en hun biecht hoort. Aan het einde van de Heilige Mis sprak pater Manuel ook tot de ouders. Het was een prachtig moment van oprecht delen en reflectie op het parcours van hun kinderen in de Gemeenschap, vergezeld door hun families.

 

's Middags, na het Kroontje van de Goddelijke Barmhartigheid, voerden de jongens de “Dans van de Maskers” uit en gaven ze getuigenissen over hun weg van bekering en verrijzenis. Het is altijd een geschenk om naar de verhalen van de jongeren te luisteren en ze na een paar maanden weer te zien glimlachen. Iemand vertelde zelfs gekscherend dat men in de Gemeenschap in theorie meer slaapt op feestdagen, niet werkt, maar dat hij ontdekt had dat dit niet klopt. Tijdens feestdagen werken we twee keer zo hard, en als er nog tijd is, werken we door. Hij bracht iedereen aan het lachen, als bewijs dat werk leven geeft, en in een huis als Supe, waar alles nodig is, is er altijd werk voor iedereen. En zeker in deze tijd, waarin ze zo hard werken omdat alles groeit en vorm krijgt; het is een tijd van genade. De kapel zien groeien, bijvoorbeeld, is een geschenk, omdat iedereen zijn handen heeft gestoken in deze bouw, iedereen heeft bijgedragen, en dat brengt vreugde in het hart, omdat ze zien dat het mogelijk is, dat ze samen mooie dingen kunnen bereiken.

 

Op zaterdagavond beleefden we allemaal een prachtige Eucharistische Aanbidding, begeleid door don Massimo en ons jongenskoor: dit hielp ons om goed te bidden. Aan het einde van de Aanbidding lieten de ouders en de jongens twee kleine, kleurrijke papieren ballonnetjes los. Het was prachtig om ze naar de hemel te zien vliegen, met als intentie dat ieders gebeden zo naar de hemel gebracht werden.

 

Op zondag kwamen er ook enkele vrienden uit Lima op bezoek. Onze vriend Carlos Andrés, in opdracht van pater Paci, die er niet bij kon zijn, bracht de relikwieën van Sint Franciscus van Assisi, de Pastoor van Ars, Moeder Teresa van Calcutta, de Heilige Theresia van het Kind Jezus en de Heilige Teresa van Avila. Na de viering van de Heilige Mis serveerden de jongens een heerlijke lunch, die ze zelf hadden bereid met de hulp van onze lieve vriendin Gisella, die onze jongens tijdens de feestdagen altijd in de keuken helpt. 's Middags maakten de jongens het baldakijn klaar om "El Señor de los Milagros", ook de naam van de Fraterniteit, in processie te dragen; het is ook een grote devotie van het Peruaanse volk gedurende de hele maand oktober. Dus, beginnend bij de ingang van het huis tot aan de kapel, baden en zongen we in processie voor de Señor de Los Milagros. Het was een ontroerend moment van geloof en samen bidden.

 

We danken de vrienden en ouders van het huis, die onvermoeibaar hebben gewerkt aan de voorbereidingen van de Anticuchos en Picarones, en iedereen vreugde hebben gebracht!!!

 

We danken de ouders uit Colombia die zich ook met liefde en vrijgevigheid aangesloten hebben met onze missies hier in Peru, denkend aan de kinderen, de missionarissen en de zusters. DANK U WEL uit de grond van ons hart!!!

 

's Middags reciteerden de jongens de Recital van "De Verloren Zoon" in de woestijn, met getuigenissen, gebaren, dansen, gebeden en begroetingen. Ook sommige ouders deelden en getuigden over hun ervaringen tijdens deze dagen en hoe ze in de Gemeenschap terechtkwamen. Het was ontroerend om naar hun stemmen te luisteren, soms nog steeds lijdend en verstikt, maar in een sfeer van grote dankbaarheid jegens God en de Gemeenschap.

 

We danken de Heer, Onze Lieve Vrouw en Moeder Elvira voor deze feestelijke dagen. Aan het einde van het recital zei een moeder: "We moeten Moeder Elvira een groot applaus geven; zonder haar zou dit allemaal niet bestaan!”.

 

Vanuit de woestijn sturen we jullie een dikke knuffel en bedanken we jullie voor jullie gebeden.

De Peruaanse Familie

 

VERJAARDAG IN SUPE