 |
Bedevaart naar Czestochowa 2025!!! |
|
|
Polen, Tarnów – Jasna Góra, 16-25 augustus 2025
Op 15 augustus, het feest van Maria Tenhemelopneming, vertrokken drie minibusjes met jongens, meisjes, zusters, gewijde personen en missionarissen met één bestemming: Częstochowa. Deze pelgrimstocht bood ook de gelegenheid om andere fraterniteiten uit andere landen te ontmoeten, zoals Oostenrijk, Slowakije en Polen. Wat een rijkdom om te zien hoe een "ja" gezegd met, voor en in God, een "ja" is voor de wereld, een "ja" voor iedereen. Dank u wel, Moeder Elvira! We hebben ook de schoonheid mogen zien van de Poolse mensen, die oog hebben voor elk detail, vooral als het om Jezus gaat.
De pelgrimstocht duurde negen dagen en we hebben de spirituele en materiële Voorzienigheid kunnen ervaren. Tijdens de reis, net als in het leven, blijven we niet gespaard van vermoeidheid, pijn, fysieke uitputting en de acceptatie van onze eigen beperkingen en die van anderen.
We werden heel vroeg in de ochtend wakker en rustten uit in tenten, uitgerust met matrassen, kussens en slaapzakken! We behoorden tot de groep van de zalige Karolina: GROEP 21!
De maaltijden werden allemaal bereid door de broeders en zusters, door de overvloedige Voorzienigheid en door de vriendelijkheid en vrijgevigheid van zoveel mensen die van de Gemeenschap en Moeder Elvira houden. Dank u wel, Sint-Jozef!
De dag begon met onze rugzakken op onze schouders en onze harten gericht op het doel: Maria.
Op de eerste dag van de reis stopten we bij een parochie ter nagedachtenis aan de zalige Karolina. Zij is een Pools meisje dat als martelaar stierf omdat ze haar zuiverheid als kind van God in al haar integriteit wilde bewaren. Ze was ook een zeer gul en goed mens, met haar hart en blik gericht op Jezus. De Polen bidden tot haar voor de vele genaden die nooit falen! Hier luisterden we naar het getuigenis van een echtpaar. Hij, een voormalig lid van de Gemeenschap, vond zijn vrouw dankzij de zalige Karolina, en dit jaar kwam hij danken voor het geschenk van echtgenoot en vaderschap. Wat opvalt, is de dankbaarheid die hij en zijn vrouw voelen jegens de Gemeenschap en Moeder Elvira.
Een groot geschenk was dat we elke dag een kerk of heiligdom mochten bezoeken dat dierbaar is voor het Poolse volk en rijk is aan geschiedenis voor de universele Kerk. Tijdens de reis baden we niet alleen individueel, maar ook samen, en de Poolse parochianen bereidden niet alleen liederen voor, maar ook getuigenismomenten waarin we de schoonheid van het christen-zijn konden horen. Op een dag werden ook de Missiezusters van de Verrijzenis opgeroepen om te getuigen, en het was verrijkend om de dankbaarheid en vreugde in hun harten jegens God en Moeder Elvira te horen.
Elke dag woonden we de Heilige Mis bij, en voordat hij aan zijn preek begon, bad de priester tot de Heilige Geest om hem te inspireren met wat hij tegen ons allen die luisterden moest zeggen.
Onderweg kregen we de gelegenheid om mee te zingen en te bidden, en er waren ook momenten van stilte. We namen allemaal van harte deel aan alles wat werd voorgesteld.
Aan het einde van de dag bereikten we ons kamp. We hadden tijd om ons te installeren, te eten, te bidden en te rusten, en bovenal om naar de” “verzorgingstent” te gaan waar verpleegsters onze blaren, verstuikingen en brandwonden verzorgden...
En uiteindelijk bereikten we onze bestemming: het heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Jasna Góra! De Zwarte Madonna, met haar zachtheid en tederheid, stond daar op ons te wachten, klaar om ons in haar armen te verwelkomen. Het gebaar dat ons bewust maakte van onze aankomst was dat we ons allemaal voor de bisschop neerwierpen en zijn zegen ontvingen. Vervolgens gingen we het Heiligdom binnen. Na even stil te hebben gestaan bij het schilderij van Maria, knielden we neer in een gang die de kleine kapel omgeeft waar het schilderij zich bevindt. We sloten dit moment van Genade af met een heilige mis, samen met alle deelnemers aan de pelgrimstocht.
De volgende dag bezochten we het Klooster van de Goddelijke Barmhartigheid, waar de heilige Faustina Kowalska woonde. Hier mochten we samen met de Zusters van haar orde de rozenkrans bidden, de cel bezoeken waar ze woonde en ook een Kerk bezoeken die ter nagedachtenis aan Johannes Paulus II was gebouwd. De Kerk van de heilige Faustina was prachtig, zoals alle Poolse kerken, zowel architectonisch als spiritueel. De Kerk van de heilige Johannes Paulus II is zeer groot en rijk versierd met mozaïeken. Binnenin bevinden zich vele kapellen, elk gewijd aan een specifieke intentie, waarvoor we even stilstaan om te bidden. De aanwezigheid van het gewaad dat de paus droeg op 13 mei, de dag van de moordaanslag, is ontroerend. Een ander opvallend aspect is de aanwezigheid van het lichaam van een kardinaal die zijn lijden en dienstwerk voor het leven van de paus heeft aangeboden. In een andere kapel bevindt zich de grafsteen waarop het lichaam van Johannes Paulus II lag, vóór de kapel waar hij nu begraven ligt in de Sint-Pieter.
In de daaropvolgende dagen bezochten we de Vrouwelijke fraterniteit in Sucztes. Het is een zeer gastvrij en familiair huis. De zusters, echte dochters van Moeder Elvira, hebben ons met veel zorg ontvangen. We vierden de eerste verjaardag van de opening van het huis met hen. De menigte vrienden en familieleden die aanwezig waren en met ons meevierden, was verbluffend.
Een ander groot geschenk dat we kregen, was een bezoek aan het concentratiekamp Auschwitz. Dit stelde ons in staat om ons onder te dompelen in dit historische moment van groot lijden voor de wereld en het Poolse volk. Op deze plek besef je wat de mensheid kan doen als ze zich in dienst stelt van het kwaad. De gids legde uit dat alles wat hoop bracht verboden was, zelfs kleine daden zoals elkaar aanmoedigen, glimlachen of positieve dingen zeggen. Je zou gedood worden als je dit deed. Dit doet je afvragen in hoeverre je in het dagelijks leven kiest voor de dood of het leven, en wij in de Gemeenschap hebben de gave om dit concreet te ervaren. Het zijn de kleine dingen die redden! Vaak is een glimlach al genoeg. Vervolgens hadden we de genade de cel te bezoeken waar de Heilige Maximiliaan Maria Kolbe zijn laatste dagen doorbracht. Het doet ons nadenken over hoeveel Liefde hij had voor God en Maria, over zijn grote geloof, en over hoe je werkelijk licht in de duisternis kunt zijn als je God door je heen laat werken.
Deze pelgrimstocht is slechts het begin van iets nieuws dat Onze Lieve Vrouw voor ieder van ons heeft gepland!
We danken Onze Lieve Vrouw en de Goddelijke Voorzienigheid voor de gave om aan deze pelgrimstocht te mogen deelnemen. We danken ook iedereen die ons spiritueel heeft begeleid!
Dank U, Heer, voor onze Moeder Elvira, voor haar geloof en voor de liefde die ze ons voor Onze Lieve Vrouw heeft gegeven. Dank U, omdat U ons leert te leven met ontberingen en inspanning, en met gezond lijden dat het leven verrijkt.
Lieve Zwarte Madonna, we danken U voor het Poolse land dat ons elk jaar verwelkomt, gezegend door de voetstappen van pelgrims! Dank U, dank U,
dank U!!!
Lees de getuigenissen van de meisjes
Ik wil Onze Lieve Vrouw bedanken voor dit prachtige en geweldige geschenk van de bedevaart. Ik kon alle kinderen van de Liberiaanse missie aan haar toevertrouwen en ik heb het gebed met God intenser ervaren: in de laatste dagen van de reis voelde ik Haar duidelijk zeggen dat ik nergens bang voor hoefde te zijn, omdat ik in Haar hart ben. Elena Voor mij was de bedevaart een concrete en mooie manier om alles wat in mijn hart was bij Onze Lieve Vrouw te brengen en mijn relatie met haar te laten groeien. Het was krachtig om ieders wil en doorzettingsvermogen te zien om elke dag op te staan en op stap te gaan. Ik geloof dat God mij de genade kan geven om dat elke dag van mijn leven te doen. Een dag op pad gaan met het Allerheiligste Sacrament herinnerde me eraan dat Jezus altijd met me meeloopt en voor me uitgaat. Dankjewel. Marlee Hallo, ik ben Veronica en dit is mijn tweede bedevaart naar Czestochowa. Dit jaar was ik verantwoordelijk voor de keuken, samen met een andere zus en twee broers. Het was een grote zegen omdat ik de angsten en zorgen die ik nog steeds met me meedraag, kon overwinnen, en mijn moederschap groeide nog verder. Ik liep niet fysiek, maar de Zwarte Madonna verrichtte wonderen. Veronica Tijdens deze pelgrimstocht besefte ik dat mijn eigen kracht niets is vergeleken met Gods kracht. Door samen te wandelen, zie je de behoeften van anderen en leer je lief te hebben. Hierin zag ik verlossing: het haalde me uit mezelf, uit mijn egoïsme. Ik dank de Gemeenschap dat ze de gave van ware vriendschap heeft laten ontdekt. Ik ervoer diepte in eenvoud en het gaf me zoveel levensvreugde. Ik dank God voor elke ademhaling die ik nam en voor de gave van het leven. Iva Ik dank de Zwarte Madonna dat ze me na 12 jaar heeft geroepen om weer met het Poolse volk naar Haar toe te wandelen. Het was een genade om samen te wandelen, te bidden, te zwoegen, me te verheugen en te zingen, als Kerk en als gezin. Bovenal bedankte ik Maria voor de gave van alle tijd die ik met Moeder Elvira heb doorgebracht en voor alle bescherming die ze voor haar en voor ons heeft geboden tijdens de ziekte en het kruis. Ik voelde de Zwarte Madonna altijd dichtbij en aanwezig, als een zorgzame en attente moeder. Elke stap die ik zette richting Czestochowa was voor mij een bedankje aan Haar. Dank u uit de grond van mijn hart, Maria, voor alles en voor altijd. Zuster Federica Maria, dank u voor uw aanwezigheid en tederheid gedurende deze dagen. Dank u dat u met ons meeloopt op deze pelgrimstocht. Ik was verbaasd over de rijkdom en diepgang van het gebed, de Heilige Mis, de Aanbidding, de getuigenissen, en ook over de eenvoud van slapen in tenten, buiten koken, wakker worden voor zonsopgang en zoveel momenten als familie samen. Wat een vreugde om verenigd te zijn met, voor en in God!!! Dank u, dank u, dank u, Maria! Zuster Marie Ik dank de gemeenschap voor de gave van deze pelgrimstocht. Voor mij waren de negen wandeldagen een samenvatting van de reis in de Gemeenschap. Er waren zoveel momenten van gebed, vreugde, vriendschap en strijd, maar bovenal de voldoening van samen aankomen en ons neerwerpen voor Maria. Ik voelde me aangekeken en geliefd. Het is echt de moeite waard om te leven, weerstand te bieden, te zwoegen en de moeite te doen om deze volheid van leven te ervaren. Help ons, Maria, om naar U toe te blijven wandelen en geef ons de juiste inzichten om elkaar lief te hebben en te steunen. Joy Dank u, Maria, voor deze pelgrimstocht, de moeilijkheden die we tegenkwamen, de pijn, de fysieke beperkingen die me deden beseffen dat ik nog steeds samen met de mensen om me heen kan wandelen, elke moeilijkheid kan overwinnen, gericht op hetzelfde doel: de hemel. Het was een geschenk om met Jezus in de Eucharistie te wandelen, Zijn aanwezigheid te voelen en te weten dat Hij me steunt, zelfs als ik Hem niet kan zien. Dank u, Jezus, en dank u, Maria, voor dit geschenk. Marina Het was een prachtige ervaring met vreugde, offers en ontberingen, maar allemaal gedeeld met anderen en vooral met Jezus en Maria. Het was ongelooflijk om hun doorzettingsvermogen op de reis te zien, stap voor stap, dag na dag. Ik was diep geraakt door de eucharistische processie: een man op een fiets maakte een kruisteken, een vrouw en haar dochter knielden. Ik ben dankbaar voor alle mensen die voor ons zorgden, voor de liederen, de dansen, de tent, het koude water, de momenten van stilte. Ik ben dankbaar voor de mogelijkheid om te groeien in vriendschap door te delen en om vergeving te vragen. Deanna Ik ben dankbaar dat ik mee mocht op deze pelgrimstocht, voor de hoop die dit land inspireert. Dankjewel, want het herinnerde ons eraan dat het leven van het ware geloof een verantwoordelijkheid is, niet alleen voor jezelf, niet alleen voor een groep mensen, maar voor de hele wereld. Ik was diep ontroerd toen ik mensen zag en hoorde bidden voor hun land, voor een gemeenschappelijk goed dat zijn oorsprong en eindpunt alleen in God heeft. De aanwezigheid van de vlaggen hielp me, omdat jullie concreet alle landen bij Onze-Lieve-Vrouw brachten en konden delen in de pijn van zoveel landen die nu in oorlog zijn. Tijdens de reis kon ik zien of jullie het essentiële leven of dat jullie ten onder gaan. Bedankt dat ik Maria's moederschap en Gods vaderschap mocht ervaren: het ontbrak ons aan niets! Claudia Ik maakte de pelgrimstocht met mijn verloofde Marko en met duidelijke intenties in mijn hart. Deze intenties gaven me kracht in moeilijke tijden, van blaren op mijn voeten tot spierpijn, de kou 's nachts, enzovoort. Dit alles versterkte mijn verlangen en vastberadenheid om door te gaan en niet op te geven als het moeilijk wordt. Ik was ook ontroerd door de eenheid onder ons en de Polen die met ons mee waren in de groep: hoewel we niet dezelfde taal spreken, hield dat ons niet tegen, maar we voelden ons allemaal als één grote familie in Christus. Alleen al het binnenkomen van het heiligdom maakte me sprakeloos en tranen vulden mijn hart. Het zien van al die zingende en applaudisserende mensen, en de devotie en gebeden die we in het heiligdom tot Onze-Lieve-Vrouw richtten, lieten een diepe indruk achter op mijn hart, en ik geloof dat ik deze ervaring de rest van mijn leven met me mee zal dragen. Hartelijk dank aan de Gemeenschap voor deze gelegenheid om deel te nemen aan de pelgrimstocht en voor alles wat de Voorzienigheid ons onderweg mogelijk heeft gemaakt, zowel spiritueel als materieel. En aan de dierbare Madonna van Czestochowa voor haar trouwe begeleiding. Valentina
VERJAARDAG VADER STEFANO |
|
|
