filitest2Pasen, april 2020

Enkele getuigenissen van de jongens van de fraterniteit: “Promesse Land” in de Filippijnen

We hadden het grote geschenk dat Vader Adrian bij ons was om de Heilige Mis en de liturgie van het paas-triduum te vieren. Het was echt bijzonder om te zien hoe we allemaal bezig waren met de voorbereidingen van Pasen: we deelden onze mening en voorstellen en konden op die manier elk vanuit ons eigen kunnen bijdragen aan het hele gebeuren. Het was fijn om ons thuis te kunnen voelen en in alle eenvoud uit de dood te zijn opgestaan: en hoewel we materieel gezien niet alles hebben, toch hebben we alles ontvangen: de verrezen Jezus Christus, en Die willen we ook naar jullie brengen. Zalig Pasen! Mario

Op deze eerste Pasen in de Filippijnen voelde ik de Heilige Geest zo sterk aanwezig onder ons. Ik probeerde de tijd van de vasten goed te beleven, en de Heilige Week nog beter: ik zag dat de Heer me veel genaden heeft gegeven. Door deze periode intenser te beleven, begreep en herkende ik mijn fouten, vooral in mijn relaties tot de anderen. Dankzij mijn persoonlijk gebed ontving ik ook veel antwoorden op mijn vragen en kon ik loskomen uit mijn egoïsme, terwijl ik de wil van de Heer in mijn leven probeerde te verwelkomen. Het opstaan van de Heer bracht me het licht dat ik nodig had om door te gaan; het gaf me zoveel vreugde in deze tijd. Killian

filitest3Mijn Pasen was een "vraag" aan de Heer om mij op te wekken. Ik heb de Heilige Week heel intens beleefd: ik maakte veel momenten in waarheid door, door mezelf in vraag te stellen en veel dingen over mezelf te ontdekken. Ik realiseerde me dat ik nog altijd een grote nood aan bekering heb! Ik vroeg mezelf bijvoorbeeld af: ‘Ok, ik ben op missie, ik heb mijn kruis opgenomen, maar leef ik echt vanuit liefdadigheid? Houd ik van mijn naaste zoals Jezus van mij houdt?” Mezelf confronterend met deze vragen zag ik hoe klein en arm ik nog was en met Pasen heb ik al deze tekortkomingen aan de Heer aangeboden: ik heb veel genezing ervaren en voel ik dat ik een paar belangrijke stappen heb gezet. In ons huis heerst een klimaat van Opstanding. Je merkt het aan de glimlach en de stralende gezichten van de broers. Zoals elk jaar, tijdens Pasen, realiseer ik me dat ik de Heer heb ontmoet en dat ik Hem moet “openbaren” aan de mensen om me heen, hen de kans moet geven Hem te leren kennen; vooral bij de eerste "jonge gasten” die zich hier bij ons in de Gemeenschap op de Filippijnen hebben aangesloten. Michael

filitest1Hallo allemaal, ik wil met jullie delen over deze Paastijd in de Filipijnen. Ik heb een goeie, positieve periode doorgemaakt. Dit komt omdat ik dankzij het gebed, en in het bijzonder dankzij de vele novenen die we met zijn allen ’s nachts hebben gebeden, heel veel geestelijke gaven heb mogen ontvangen. Die brachten niet alleen enorm veel vreugde en vrede in mij, maar ook een hechte onderlinge broederschap. Ik was ook in staat om met mijn broers “te delen over bepaalde situaties” en te groeien in vriendschap: het was echt fijn maar ook belangrijk voor mij om opheldering te kunnen bieden en mijn excuses te kunnen aanbieden, want ik wil niets liever dan dat wij goede onderlinge relaties hebben, oprecht en eerlijk zijn met elkaar. Ik heb ook mogen telefoneren met mijn familie en dat was een enorm ontroerend moment: vol emoties en vreugdetranen. Ik heb enorm veel geluk dat ik een familie heb die me heel graag ziet en steunt bij alles wat ik doe. Dankjewel Moeder Elvira, en iedereen die voor ons bidt, dankjewel. Ivan

Pasen doorbrengen in de keuken, dat was dit jaar een geweldig cadeau. Door mijn broers tijdens deze feestdagen te mogen dienen, heb ik aan de lijve mogen ervaren dat ik alsmaar gelukkiger werd, naarmate ik me meer gaf. Ook op de momenten dat ik me heel arm en klein voelde, had ik toch iets moois te geven aan de anderen. Zelfs toen we in quarantaine zaten in het huis, ontbrak het ons nooit aan Voorzienigheid! Zij die nog armer waren dan wij, dachten aan ons, en in hun geschenken herkenden we Gods liefde voor ons. Door alle offers samen in gebed te dragen en door te maken, bereikte ik de Verrijzenis van Jezus met vrede in mijn hart, me ervan bewust dat Hij voor mij gestorven en verrezen is, en Hij mijn totale armoede en kleinheid omarmt. Mikulàs

Deze periode van de vasten is voor ons allemaal een tijd van genade geweest, omdat we ons echt bewust werden van al onze fouten, onze tekortkomingen, van hoe we soms een last zijn voor de anderen. Deze Pasen stelde ons in staat opnieuw te beginnen, “zoals met een blanco vel”: via het broederlijk delen dat ons dichter bij elkaar bracht; door het sacrament van verzoening met Broeder Adrian; door de vele momenten van gebed waardoor we meer geknield zaten voor het Heilig Sacrament. filitest5Ook dit specifieke moment van de pandemie vraagt ​​ons om nog meer op de Heer te vertrouwen. We kunnen elkaar nog meer tot wederzijdse steun zijn in tijden van twijfel en angst voor onze familieleden die ver weg wonen. We voelen ons zeer bevoorrecht dat ook Broeder Adrian bij ons is, in ons huis: zonder hem zou het niet mogelijk zijn geweest om dit Paasmysterie te vieren, het sacrament van verzoening te hebben, maar ook niet om "een gids" te hebben, wat op dit moment zo belangrijk is voor de hele wereld. Adam