Samen in Merksem!

1

Merksem, 16 november 2019

Dag iedereen,

Met enige vertraging komt dan hier ons verslag van de laatste ouderbijeenkomst die doorging op 16 november in Merksem.  

We werden hartelijk ontvangen door Maya en Pascal. En er waren ook heel wat kindjes aanwezig op onze bijeenkomst. Matthijs, de broer van Désirée, die thuis is voor een lange Verifica, kreeg een bijzondere verwelkoming van ons allen.

5De bijeenkomst begon met het uitdelen van alle nieuwtjes:

- Op 1 december wordt Maria-Elvira, het dochtertje van Christina en Pascal, gedoopt.  Meer details volgen maar we zijn hiermee al uitgenodigd.  Het Doopsel zal doorgaan in de noodkerk van “De Dam” in Antwerpen. Een warme oproep aan Cenacolo om aanwezig te zijn want het is een mooie kans om de bisschop te laten kennismaken met Cenacolo.  

- De werken in het “aanleunhuis” gaan goed vooruit en tegen het jaareinde zou het ruwe werk moeten klaar zijn en de afwerking kan daarna van start gaan.  We hopen dat er nog milde gevers zullen zijn, want er is nog wat extra geld nodig. Pascal zal ons in de komende periode hierover schrijven.

- Op zaterdag 14 en zondag 15 december heeft in Hondeghem het Kerstfeest plaats.  Zondag is voorbehouden voor de jongens en hun naaste familie.  Zaterdag zijn we allen uitgenodigd vanaf 14:00u.  Sébastien zal meer details doorgeven en die zullen dan ook op deze website te lezen zijn.  Franco Gedda, verantwoordelijke van het jongenshuis in Lourdes, Frankrijk, zal er ook zijn en hij vraagt ons reeds dat we talrijk aanwezig zouden zijn.

Vervolgens hebben we het iets moeilijkere lied “Madre della Speranza” - “Moeder van de Hoop”, ingeoefend; dit mooie lied zouden we dan in de Eucharistieviering zingen. Deze werd opgedragen door Pater Sylvain.

De lezingen en het Evangelie waren deze van de drieëndertigste zondag.

Als eerste lezing beluisterden we Maleachi 3, 19-20. “Wees niet moedeloos maar vertrouw. Wie leeft volgens God’s wil, zal gerechtigheid ervaren”.

De tweede lezing komt uit de Tweede brief aan de Tessalonicenzen 3, 7-12. Wachten op de terugkeer van Jezus betekent niet dat we niet moeten werken. Integendeel!

Het Evangelie: Lucas 21, 5-19.  Jezus gebruikt apocalyptische beelden en waarschuwt zijn volgelingen.  Enkel door standvastig geloof, ondanks tegenspoed en vervolging, zullen zij hun leven winnen.  Hetzelfde geldt voor ons.  Pater Sylvain legt uit:  het einde (van de tempel, van Jezus’ leven) is in feite het begin.  We moeten niet wachten totdat Gods Rijk zal komen op het einde van de tijden. We moeten op alle vlakken nu reeds werken aan een betere wereld.  Dat kan door God elke dag opnieuw in ons te laten komen zodat Hij zich in ons kan ontwikkelen.  We moeten werken aan onze innerlijke vrede, ons innerlijk klimaat. De ontmoeting met God herstellen zodat we in staat zijn om ook aan de grote problemen van deze tijd te werken. Zo kunnen we de klimaatproblematiek vergelijken met de Apocalyps die vandaag in de lezingen aan bod kwam.
De drie lezingen hebben een gemeenschappelijke noemer: Niet afwachten maar nu werken aan het Rijk van God!

Onze opdracht luidt alsvolgt:
Laat ons dus standvastig zijn in geloof en werken aan een betere wereld.  Een wereld zoals Jezus hem voor ogen heeft.

4Na nog even nagepraat te hebben, werden we getrakteerd op lekkere soep bereid door Sabine, op boterhammetjes en allerlei beleg.  Alles wat we meegebracht hadden, werd broederlijk gedeeld met elkaar, en na deze heerlijke lunch waarin gezellig gedeeld werd met elkaar, werd ook de afwas in een mum van tijd geklaard.

Zo konden we op tijd de Rozenkrans bidden, al wandelend door het park, want het was aangenaam najaarsweer.

Daarna was er het onderricht van Moeder Elvira: “Getuigen van de barmhartigheid.” De Gemeenschap nodigt ons uit om een Christelijk leven te leiden: een leven met Jezus als model.  De essentie is “liefhebben en geloven” en weten dat we allemaal onze gebreken hebben, dat we allemaal zondaars zijn.  Zo zijn we een gemeenschap van publieke zondaars, maar tevens een gemeenschap die getuigt dat we mogen rekenen op de altijd aanwezige barmhartigheid van God.

In kleine groepjes mochten we daarna met elkaar onze inzichten, onze vragen en bezorgdheden delen en elkaar steunen.

Telkens weer vliegt deze dag voorbij, maar verrijkt en bemoedigd keerden we allen huiswaarts! We hopen jullie allen talrijk te verwelkomen op het Kerstfeest in Hondeghem op 14 december eerstkomend. Alle info zal ook op de site te lezen staan. Tot de volgende keer!!


onderricht: Getuigen van de barmhartigheid

Getuigen van de barmhartigheid

Onze gemeenschap nodigt uit om een Christelijk leven te leiden.

Het is de Christelijke methode; het feitelijke beleven van het Christelijke leven, het leven van Christus’ leven; doordringen in de gevoelens van Christus en Zijn gevoelens in ons doen leven, ze overbrengen d.m.v.  concrete gebaren,  concrete, maar ook volledige gebaren, zodat ze begrijpbaar worden voor ‘de arme’. De arme voedt je op in de liefde; hij verplicht je om je te toetsen in je gebed.

Daarom zei ik dat, ook al ben ik al 30 jaar in een congregatie geweest,  ik nu begrepen heb wat het geloof en de kwaliteit van het geloof is en dat geloof vooral ‘zien’ is - de werken van God zien, het passeren van God in jouw leven, in mijn leven - beschouwen.

Alleen toen ik de barmhartigheid van God ervaren heb, en dus gezien heb waar God in mijn verhaal gepasseerd is, in mijn armoede, in mijn zonde, in mijn angst, in mijn triestheid , …heb ik de pracht van de vrijheid ervaren, van de vergeving.

En wat mij toen goed gedaan heeft,  heb ik later ook aan jullie voorgesteld.

Hoe meer ik vooruit ga, hoe meer ik begrijp dat ik niks begrijp!

Maar waarom zou ik het moeten begrijpen? En als ik het begrijp wat gebeurt er dan?

Ik luister daarentegen, handel, leer.

Ik begrijp de dingen niet, maar ik ben zeker dat ik ze doe, omdat ik ervan hou te leren, ik hou ervan mij te laten onderrichten.

En dat is het mooiste ter wereld: niet te streng zijn voor onszelf, één dag per keer, niet aan morgen denken, vandaag is belangrijk voor jou, vandaag moet rijk zijn aan de volheid die je nodig hebt. Niet blijven hangen in de vraag “Waarom beleef ik dit of dat moeilijk moment?” Immers, omdat het binnen in mij is! Het zijn de moeilijkheden van het dagelijks leven, … maar moeilijkheden die zich in vreugde transformeren,  omdat het een ervaring is,  een ervaring van maturiteit, een ervaring die handeling wordt, gave, hulp, liefdadigheid, solidariteit, niet slechts een woord!

Omdat ik zelf de moeilijkheid beleef om elke dag te glimlachen, om te dialogeren, om te luisteren, om te werken; ik vraag de jongeren niet om perfect te zijn.  (ik begrijp dat de jongeren ermee worstelen, dat het niet vanzelf gaat)

Wij hebben Jezus als model, en ons opnieuw bekleden met Hem wil zeggen, doordringen in de gevoelens van Jezus, het wil zeggen Jezus ‘herhalen’.

Getuigen zijn van vrede, geduld. Wij hebben Hem als voorbeeld en daartoe nodigen we ook de jongeren uit.

Wanneer ik de gemeenschap wilde stichten, heb ik het jaren moeten vragen aan mijn oversten,  jàren en ze hadden gelijk. Ze zeiden “maar Elvira, wat wil je doen, je hebt geen enkele voorbereiding” en da’s waar, ook vandaag nog.

Vandaag kan ik alleen spreken vanuit ervaring; omdat ik mijn handen vuil gemaakt heb, ik heb ook mijn gezicht vuil gemaakt, ik heb mijn leven vuil gemaakt. Wanneer je de liefdadigheid in praktijk brengt, komt er altijd een gewetensonderzoek aan te pas.

En dan ondervind je, zoals het mij vaak overkomen is, dat liefhebben LEVEN betekent, een leven dat geen leeftijd meer kent….en ik voel me steeds…..nee, niet jonger, want ik kijk ook in de spiegel, wanneer ik me was en kam enz……….ach en soms zeggen de mensen tegen mij dat ze “in Saluzzo, zoveel jaar geleden, een zuster gekend hebben die was begonnen met drugsverslaafden en dan schaam ik me om te zeggen dat ik die zuster ben, omdat ik vandaag zo anders ben…………….wat denk je, als je met de verslaafden leeft, komen die rimpels er wel hé………..de rug kromt zich, maar het LEVEN kromt zich niet, het hart, de moed , het risico krommen zich niet …… in 1 woord: het GELOOF kromt zich niet!

Een geloof dat liefde is, een liefde die smaak geeft aan je leven!

Wij zijn een gemeenschap van “publieke zondaars” die aan de wereld de oneindige en grandioze barmhartigheid van God willen openbaren.

De ‘armen’ zijn onze meesters en onze ‘meesters in het leven’, laten zich dienen door ons.

Al de mensen die onze gemeenschap bezoeken, zien de barmhartigheid. Daarom spreek ik over een gemeenschap van publieke zondaars., ze wil echt een levende hoop zijn van een altijd aanwezige barmhartigheid, altijd actief, altijd nieuw  ……van God!

  • 1.jpg
    big image
    1.jpg
  • 3.jpg
    big image
    3.jpg
  • 4.jpg
    big image
    4.jpg
  • 5.jpg
    big image
    5.jpg
  • 6.jpg
    big image
    6.jpg
  • 7.jpg
    big image
    7.jpg
  • 8.jpg
    big image
    8.jpg
  • 9.jpg
    big image
    9.jpg
  • 10.jpg
    big image
    10.jpg
  • 11.jpg
    big image
    11.jpg
  • 12.jpg
    big image
    12.jpg
  • 13.jpg
    big image
    13.jpg