Sabino

 sabino

Ik ben Sabino en in 1991 ben ik mijn weg begonnen in de Gemeenschap, in Saluzzo, in het Moederhuis. Ik bracht bijna vijf jaar door in de Gemeenschap, in de fraterniteiten van Saluzzo, Envie, Giustenice en Medjugorje. Ik was me aan het voorbereiden om de Gemeenschap te verlaten, om in de buurt van Saluzzo te gaan wonen, waar een goede baan en een appartement me opwachtten, toen zuster Elvira me vroeg om drie maanden naar Florida te gaan in de Fraterniteit "Our Lady of Hope" in St. Augustine. Ze wist dat ik altijd de wens had gehad om Amerika te “zien” en gaf me deze kans, als een geschenk. Mijn “bezoek” werd uiteindelijk een verblijf van zes maanden.

In de periode dat ik in St. Augustine verbleef, ontmoette ik een animatrice die verantwoordelijk was voor een groepje jongeren; haar naam was Patti. Zij was op bezoek bij een tiener die naar één van de vrouwelijke fraterniteiten in Italië wilde gaan. We raakten bevriend en toen zuster Elvira op bezoek kwam, vroeg ik haar of ik in Amerika mocht blijven om verder met Patti op weg te gaan. Zuster Elvira sprak met haar over een mogelijke vriendschap met mij en was heel openhartig: Patti kende mijn gevoelens jegens haar niet, maar Elvira maakte ze haar heel duidelijk!

We zijn op 25 mei 1996 getrouwd en kregen vijf prachtige kinderen. We zijn gezegend door het feit dat we in de stad St. Augustine wonen en we zijn actief in de parochie van de Dome (de kathedraal). Onze oudste dochter, Elisabetta, studeert aan de universiteit en is opvoedster bij jongeren in een andere parochie van St. Augustine. Onze oudste zoon, Filippo, is seminarist in het bisdom van St. Augustine en hij onderscheidt Gods wil voor het priesterschap. Elena en Sara, onze tieners die echt betrokken zijn bij alle mogelijke activiteiten op school, zijn zeer actief in de kerk en met de groep van het Vormsel. Matthew, de laatste grote verrassing die God ons heeft gegeven, gaat naar de kleuterschool en schenkt ons zoveel vreugde!

Ik ben ondernemer en timmerman, dit is al zo’n twintig jaar mijn werk. Ik werk hard om voor mijn gezin te zorgen en ik geloof nog steeds dat hard werken en bidden de basis vormen voor een goed leven buiten de gemeenschap! Jezus Christus en Onze Lieve Vrouw zijn erg belangrijk voor mij en mijn familie, niet alleen op zondagen, maar op elk moment van ons leven. In mijn vrije tijd sport en speel ik graag met mijn kinderen en vind ik het heerlijk om buiten te zijn. Ik ben erg blij te mogen zien dat ook zij ervoor hebben gekozen om hun leven samen met God te beleven!

Toen ik zo oud was als zij, rende ik weg voor mijn problemen en raakte ik gedrogeerd. Ik kende God toen ik klein was, maar alleen met mijn verstand ... ik hield niet van Hem omdat ik Hem niet met mijn hart kende. Dankzij de Gemeenschap vond ik God en begon ik een relatie met Hem op basis van waarheid, opoffering, liefde, genade en vergeving!

Ik denk dat dichtbij de Kerk, de Sacramenten, de Eucharistieviering zijn, hard werken en er op te letten dat we géén compromissen sluiten met onszelf en met de echte waarden, dat dit de enige manier is om “goed” te blijven leven buiten de Gemeenschap!

Soms zie ik jongeren vertrekken uit de Gemeenschap en het doet me zo’n pijn te zien hoe zij onmiddellijk "zwak" zijn, “zwak” in het roken van sigaretten, bier drinken, in het zoeken naar oppervlakkige en onzuivere relaties ... zonder zich in te zetten qua werk en loyaliteit aan het gebed, en ik dank de Heer dat ik in de tijd dat ik in de Gemeenschap woonde, besloten heb om echt te veranderen! Ik wilde de woorden en het voorbeeld van zuster Elvira in mijn hart prenten. Door haar heeft God mijn hart veranderd. Maar Hij had mijn "ja" nodig om dit alles te realiseren.

Het gezinsleven is niet altijd gemakkelijk. Er zijn zo veel dingen die we niet willen doen: de afwas, de was, de schoonmaak van het huis, het betalen van de rekeningen, het opvoeden van de kinderen, belangrijke beslissingen en keuzes nemen, maar door de genade van God kan men elke uitdaging aan. Wanneer we tijdens het bidden van de rozenkrans in gezinsverband, als we naar de mis gaan of tijdens de Aanbidding Gods zegen vragen, dan geeft Hij die ons!! God laat ons nooit in de steek! Op de goede weg blijven, beslissen om ons leven mét en voor God te leven… dat is echt de moeite waard! Sabino