David

DAVID


Ik ben David en ik heb het grote geschenk gekregen om met jullie te mogen delen wat de Heer in mijn leven gedaan heeft. Ik ben Colombiaan en ben geboren in een groot gezin waar ik de oudste broer ben. Op 6-jarige leeftijd besloten mijn ouders naar Spanje te gaan met de hoop om daar een betere toekomst aan ons kinderen te kunnen geven. Ik had moeite om deze verandering te accepteren want ik voelde me anders dan de andere jongens. Als kind was ik erg verlegen en introvert en daardoor had ik het moeilijk om vrienden te maken op school. Ik was altijd erg gesloten naar m’n ouders, vooral naar m’n moeder, want zij was erg veeleisend en ik was bang om gestraft te worden. Met m’n vader daarentegen had ik een zeer oppervlakkige relatie want hij werkte in een discotheek en was weinig thuis.

Tijdens m’n adolescentie zijn m’n ouders gescheiden en na een lange discussie is m’n moeder samen met m’n jongere broertjes weggegaan. Dit heeft me getekend voor het leven want ik voelde me verraden door m’n moeder en dat heeft veel haat, boosheid en rancune richting haar opgewekt.

Bij dit alles kwamen de moeilijkheden die iedere jongere meemaakt, en ik heb m’n toevlucht gezocht  in de drugs en in valse vriendschap: zo hoefde ik niet meer aan m’n problemen te denken, ik voelde me sterk en door iedereen geaccepteerd. Met de drugs, het vermaak en de valse vrienden besefte ik niet meer dat ik alle waarden die ik van jongs af aan had meegekregen van m’n familie, aan het verliezen was en deze gedachten drukte ik weg door mezelf te vertellen dat ik “vrij en gelukkig” was.

Nadat ik een aantal jaren in de duisternis geleefd had, begon ik de vruchten van m’n verwarde leven te oogsten: eenzaamheid, verdriet, verslaafd zijn aan de drugs en de mensen met wie ik omging, samen met het verbitterde gevoel - op 18-jarige leeftijd - dat al m’n keuzes fout waren geweest en m’n leven geen inhoud had, maakten dat ik mijn waardigheid verloor. Op dat moment van totale verwarring is er door goddelijke voorzienigheid, via een priester die me al vanaf het begin volgde, het licht gekomen dat ik vandaag mijn familie noem: de Gemeenschap Cenacolo.

Ik ben mijn weg in de Gemeenschap vol wantrouwen, angsten, verwarring en veel onzekerheden begonnen. Maar de glimlach en de steun van de jongens die bij me waren, heeft het verlangen om te veranderen enorm doen groeien. Ik voelde me niet veroordeeld maar bemind voor wie ik was en zo kreeg ik langzaam aan weer de moed om te kijken naar datgene wat nu zoveel kwaad had gedaan aan m’n hart en aan m’n leven.

De deuren openen naar de Barmhartigheid en de vergeving van God, dat heeft me m’n waardigheid teruggegeven en me in staat gesteld om m’n leven en m’n familie te omhelzen. De persoonlijke ontmoeting die ik met God heb gehad, heb ik te danken aan de jongens die me welkom hebben geheten, die op een veeleisende manier in me hebben geloofd, door de moeilijkheden, de strijd op mijn weg in de Gemeenschap, en mijn verandering. Nadat ik de Heer heb ontmoet, heb ik het leven eindelijk als een geschenk aanvaard, en heb ik veel genaden, wonderen en genezingen ontvangen in m’n leven en dat van m’n familie.

Ik zeg dank voor alle waardevolle dingen die ik heb mogen ontdekken in de Gemeenschap: ware vriendschap, de vrijheid in de waarheid en de mogelijkheid om elk moment mezelf te zijn, me ervan bewust zijnde dat er mensen zijn die me kennen en van me houden. Ik bedank enorm mijn broeders die hun tijd aan mij gewijd hebben om mij te helpen groeien en te geloven in mijn leven.

Ik heb nu al enkele jaren het grote geluk om in de fraterniteit van Loretto te wonen, dichtbij het Heilige Huis van Maria, waar ik opnieuw de liefde heb mogen ontdekken die een Moeder heeft voor haar kinderen. Dankzij de wekelijkse bedevaart naar het Heilige Huis kan ik Maria vragen om het continue verlangen in mijn hart te leggen om “Ja” te zeggen tegen de wil van God, en kan ik Haar al m’n keuzes en beslissingen toevertrouwen. Het is al een poosje dat Onze Lieve Vrouw van Loreto goede verlangens op mijn weg heeft gelegd, zoals deze: dat ik op een dag een geschenk mag zijn voor hen met wie ik het leven zal delen, een goede echtgenoot en vader, en ik verlang ernaar dat God mijn stappen begeleid om een instrument voor het goede te zijn in Zijn handen.

Het is zo mooi dat ik vandaag dank kan zeggen en mijn leven kan vieren als een kostbaar geschenk dat ik nooit meer wil verspillen. Ik heb gevonden wat ik zocht, wat me vervult en zin geeft aan m’n dagelijks leven. Ik bedank de Heer voor  zoveel verrijzenis en voor al het goede dat Hij aan mijn arme leven heeft gegeven. David