dardan

 

Hallo, mijn naam is Dardan en ik ben geboren en getogen in Kosovo, in de stad Pristina. In mijn kindertijd, met mijn ouders en jongere broer, groeide ik op omringd door een eenvoudig leven dat rijk was aan menselijke waarden, ook al leefden we in die tijd in angst en spanning vanwege de oorlog. Ik vond een goed voorbeeld van het leven bij mijn moeder die voor anderen zorgde, vooral voor degenen die in die tijd meer problemen hadden dan wijzelf en gemarginaliseerd werden door de samenleving. Zelfs vandaag heb ik de herinnering aan een volledige en vreugdevolle jeugd.

Door de jaren heen verslechterde de situatie in het gezin, vooral als gevolg van de economische crisis die we doormaakten. Er heerste een atmosfeer van woede over de oorlog en de rampzalige gevolgen die deze had teweeggebracht. Hoewel ik nog klein was, was ik me heel bewust van wat er gebeurde, maar ik wist niet hoe ik met de werkelijkheid moest omgaan; met als gevolg dat ik me vaak voedde met negativiteit en me opsloot in mezelf om te ontsnappen aan de realiteit die me omringde.

En daar zijn mijn eerste leugens en verkeerde keuzes ontstaan. De volgende fase was het ontdekken van andere “manieren” om te ontsnappen aan de realiteit: drugs en oppervlakkige vriendschappen. Ik begon het voorbeeld te volgen van “oudere” jongens die een comfortabel en gemakkelijk leven leidden, zonder zorgen. In die levensstijl vond ik een fascinatie die me aantrok. Maar eigenlijk kwam die fascinatie voort uit de uitbuiting van anderen, uit egoïsme en geweld. Op zestienjarige leeftijd was ik ernstig verslaafd aan heroïne en had ik de relatie met mijn familie zodanig verpest, dat ik uiteindelijk weggegaan ben van huis.

Het ging niet langer om plezier: ik was wanhopig en zonder moraal, ik zag niets goeds en moois meer in het leven. Op dat moment heb ik voor het eerst de behoefte gevoeld om om hulp te schreeuwen. Ik wist niet tot wie ik me moest wenden, maar ik wilde veranderen. Net op dat moment ontmoette ik een jongen die in de Gemeenschap was geweest en me wilde helpen.

Ik bereidde me vlot voor en begon mijn weg in de Gemeenschap in Kroatië, in de fraterniteit van Vrbovec. Ik werd met zoveel vriendelijkheid en onbaatzuchtigheid verwelkomd door alle jongens, vooral door mijn "beschermengel", de jongen die in het begin voor me zorgde. Ik was verbaasd over hun geduld en liefde voor mij. Hun liefde deed me weer tot leven komen, glimlachen, genieten van het werk, de sereniteit van het hart beleven, een nieuwe relatie opbouwen met die God die ik jarenlang had ontkend.

Ik ben dankbaar dat ik mijn parcours in de Gemeenschap kon afleggen in de nabijheid van Don Ivan, van wie ik de essentie van het gemeenschapsleven heb leren kennen, en dit was een geschenk dat me echt heeft verrijkt. Ik slaagde erin om datgene terug te winnen wat ik in mijn jeugd had verloren; sterker nog, ik kan zeggen dat mijn leven vandaag overloopt van dankbaarheid naar al diegenen die me hebben geholpen op het juiste pad terug te keren.

Ik herken in veel vrienden de aanraking van God in mijn leven, en die aanraking voelde ik heel bijzonder op het Feest van "Christus Koning van het Universum" vorig jaar, de dag dat ik de Sacramenten van de christelijke inwijding heb ontvangen: het Doopsel, Vormsel en het ontvangen van de Communie. Het was een nieuwe pagina in mijn leven, een pagina van licht die ik wil toeschrijven aan Jezus en Maria.

Vandaag woon ik in de fraterniteit "San Michele" in Zagreb, samen met de jongeren die stappen ondernemen om terug te keren naar de "wereld" na hun parcours in de Gemeenschap. Daar woon ik in een omgeving die me vraagt om op en top te groeien in volwassenheid en doorzettingsvermogen, om te waarden die ik ontvangen heb in de Gemeenschap echt te beleven. Het is een nieuwe uitdaging, een nieuwe mogelijkheid om te groeien als mens en als kind van de Gemeenschap. Dankjewel. Dardan